Lokalny Serwis Informacyjny | Strzelce 24
środa, 01 marzec 2017 16:03

Dzień Żołnierzy Wyklętych

Oceń ten artykuł
(0 głosów)
1 marca 1951 r. w więzieniu na warszawskim Mokotowie, po pokazowym procesie, zostało rozstrzelanych siedmiu członków niepodległościowego IV Zarządu Głównego Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość". 1 marca obchodzony jest jako Dzień Żołnierzy Wyklętych.

"Nie dajmy zginąć poległym" - Zbigniew Herbert

Wieczna chwała żołnierzom AK, NSZ, WiN, NZW, KWP!

Zdarzyło się jesienią 1956 r.

Wieczorem w drzwiach stanął nieogolony mężczyzna w długim, zniszczonym płaszczu – tak Krzysztof Klenczon, muzyk Czerwonych Gitar wspominał pierwsze spotkanie ze swoim ojcem.

Zaraz po wojnie, gdy Krzysztof Klenczon miał zaledwie trzy lata, jego tatę, uczestnika antykomunistycznego oporu, zabrał Urząd Bezpieczeństwa.

Czesław Klenczon zdołał wymknąć się UB. Przez 11 lat ukrywał się na Pomorzu. Siostra gitarzysty relacjonowała, że ojciec po powrocie do domu zamykał się z synem w pokoju i całą noc opowiadał – jakby chciał tym sposobem nadrobić długie lata rozłąki.

Gdy po roku 1968 r. komunistyczna cenzura dopuściła do głównego nurtu wątki partyzanckie, Krzysztof Klenczon komponuje słynny „Biały krzyż”.

Utwór wygrywa konkurs piosenki w Opolu i staje się wielkim przebojem.

Propagandyści PRL u nawet nie podejrzewają, że nie jest to bynajmniej pieśń o Armii Ludowej.



Czy Krzysztof, śpiewając „wraca dziś pamięć o tych, których nie ma”, przewidział, że pamięć o kolegach taty, o bohaterach antykomunistycznej, niezłomnej armii, mordowanych przez komunistów, powróci z taką siłą?

Że po latach Krzysztof Szwagrzyk dopisze do tej pieśni finał? Bo dzięki ekshumacjom na Łączce wiemy, że biały krzyż już wie, „kto pod nim śpi!”.

Tak się złożyło, że 24 kwietnia 2016 r. dane mi było uczestniczyć w symbolicznej ostatniej drodze Zygmunta Szendzielarza, ur. dn. 12 marca 1910 w Stryju. Był on jednym z najsłynniejszych dowódców polskiej partyzantki.

trumna Zygmunta Szendzielarza foto J Kucharczyk
Trumna ze szczątkami majora Zygmunta Szendzielarza Łupaszki w kościele św. Krzyża w Warszawie (foto: Autor).

W wojsku II RP służył jako ułan i szybko awansował. Walczył w wojnie obronnej 1939. Konspirował w strukturach AK na Wileńszczyźnie. Po wkroczeniu Sowietów polscy patrioci byli eksterminowani przez Sowietów i ich polskojęzycznych kolaborantów. Rotmistrz Szendzielarz podjął walkę zbrojną z komunistycznym okupantem na Podlasiu i Pomorzu. Po zakończeniu II wojny światowej nie złożył broni i poprowadził swoją „Brygadę Śmierci” do walki z sowieckim okupantem oraz organami ówczesnej władzy.

W roku 1947 wobec beznadziejności walki zbrojnej powrócił do życia w cywilu. W roku 1948 został aresztowany przez UB. Osadzono go w Warszawie w więzieniu przy ul. Rakowieckiej. 2 listopada 1950 roku Zygmunt Szendzielarz skazany został przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie na karę śmierci. Wyrok wykonany został 8 lutego 1951 w warszawskim więzieniu na Mokotowie.

Jarosław Kucharczyk
Czytany 518 razy Ostatnio zmieniany środa, 01 marzec 2017 16:25